CIL/CIP ნახშირის შერჩევა ოქროს მოპოვებაში: სიმტკიცე, ოქროს დატვირთვა და attrition დანაკარგი

ოქროს მოპოვებაში carbon-in-leach (CIL) და carbon-in-pulp (CIP) პროცესები იყენებენ მაღალი ხარისხის აქტიურ ნახშირს ოქროს დატვირთული ხსნარიდან აღსადგენად. ჩვეულებრივ უპირატესობა ენიჭება ქოქოსის ნაჭუჭზე დაფუძნებულ გრანულირებულ ნახშირს. ნახშირის შერჩევა ტრიალებს სამი ძირითადი მაჩვენებლის გარშემო, რომლებიც ხშირად ერთმანეთს ეწინააღმდეგებიან.

1. სიმტკიცე (attrition მედეგობა)

CIL/CIP ავზები მუდმივად ირევა და ნახშირი იტუმბება საცრებს შორის. ეს მექანიკური დატვირთვა რბილ ნახშირს ცვეთს და წვრილ მტვრად (fines) აქცევს. მაღალი სიმტკიცე (ჩვეულებრივ მაღალი ball-pan hardness) ამცირებს fines-ის წარმოქმნას. fines კრიტიკულია, რადგან ოქროთი დატვირთული წვრილი ნახშირი შესაძლოა საცრებში გაძვრეს და ნარჩენებში (tailings) წავიდეს — ანუ პირდაპირი ოქროს დანაკარგი.

2. ოქროს დატვირთვის ტევადობა და კინეტიკა

რამდენად სწრაფად და რამდენად ბევრ ოქრო-ციანიდის კომპლექსს იჭერს ნახშირი (აქტივობა / K-მნიშვნელობა) განსაზღვრავს ავზების რაოდენობასა და ნახშირის მარაგს. მაღალი აქტივობა ნიშნავს უფრო მაღალ აღდგენას ნაკლები ნახშირით. თუმცა ძალიან მაღალი აქტივობა ზოგჯერ უფრო ფოროვან/რბილ სტრუქტურას მოჰყვება; ამიტომ აქტივობა არასოდეს ფასდება ცალკე.

3. attrition დანაკარგი და მთლიანი ღირებულება

attrition დანაკარგი პირდაპირ გავლენას ახდენს როგორც ნახშირის შევსების ღირებულებაზე, ისე fines-თან დაკავშირებულ ოქროს დანაკარგზე. სწორი არჩევანი არ არის ყველაზე მაღალი აქტივობა, არამედ ნახშირი, რომელიც აბალანსებს საკმარის აქტივობასა და მაღალ სიმტკიცეს. შეფასება უნდა გაკეთდეს მფლობელობის მთლიან ღირებულებაზე (ნახშირი + ოქროს დანაკარგი + რეგენერაცია).

შერჩევის საკონტროლო სია

• სიმტკიცე / attrition მედეგობა — მაქსიმალურად მაღალი მნიშვნელობა.
• აქტივობა (ოქროს დატვირთვა) — პროცესის მიზნის შესაბამისი დონე.
• ნაწილაკის ზომა — ჩვეულებრივ 6×12 mesh; საცერთან თავსებადობა.
• ნაცრისა და platelet-ის შემცველობა — დაბალი მინარევები.
• დასველებადობა და ხელახალი აქტივაცია — რეგენერაციის შესრულება.